Predsjednik SNSD Milorad Dodik reagovao je na incident u sarajevskoj Ferhadiji, gdje je nepoznata osoba bacila crvenu farbu na izlog jedne prodavnice, tvrdeći da je riječ o manifestaciji “mržnje Sarajeva prema Srbiji, Republici Srpskoj i Srbima”.
Problem takve izjave nije samo u političkoj retorici, nego u činjenici da je izrečena prije nego što je istraga uopće utvrdila motive ili identitet počinioca.
Dodik je događaj odmah predstavio kao etnički motivisan napad i otišao korak dalje, poredeći incident sa “početkom najmračnijeg perioda u historiji Evrope i svijeta”, te pozvao firme iz Srbije i Republike Srpske da napuste Sarajevo.
Takva vrsta političke reakcije predstavlja primjer kolektivizacije i etničke instrumentalizacije pojedinačnog incidenta. Bez ijednog dokaza o motivu, cijeli grad i njegovi građani označeni su kao nosioci mržnje prema jednom narodu.
Posebno je problematično što su brojni političari iz RS tvrdili da je riječ o “srpskoj prodavnici”, iako je načelnik Općine Stari Grad Irfan Čengić naveo da je poslovni prostor u vlasništvu Općine Stari Grad, da zakupac nije srpske nacionalnosti te da je riječ o italijanskom brendu.
Drugim riječima, politički narativ o “napadu na srpske firme” konstruisan je prije nego što su utvrđene osnovne činjenice.
U liberalno-demokratskom društvu individualna krivična djela ne mogu biti osnov za stigmatizaciju čitavih gradova, naroda ili zajednica. Upravo takva logika — gdje se svaki incident koristi za proizvodnju kolektivnog straha i nacionalne homogenizacije — predstavlja jedan od ključnih obrazaca neslobodarske politike na Balkanu.
Umjesto da se sačeka istraga i osude eventualni počinioci kao pojedinci, incident je iskorišten za političko podizanje tenzija i produbljivanje etničkog nepovjerenja.